autorem artykułu jest Aleksandra Matusz
 Kolejną rodzimą rasą w Polsce są konie wielkopolskie. Często wypierane z hodowli i sportu przez zagranicznych kuzynów. Chyba nie dla tego, że są od nich w czymś gorsze, ale raczej z powodu mody na sprowadzanie koni sportowych z zachodu. Jest jednak wielu miłośników tych koni. Miałam zaszczyt rozmawiać jakiś czas temu z właścicielem wałacha tej rasy, który dosiadał go w pełnym umundurowaniu polskiego ułana, ponieważ należał do jednego z poznańskich pułków.
Opowiadał, jak jego kasztanowy przyjaciel skacze przez płonące przeszkody, rowy wodne i nie boi się wymachów szpadą ani wystrzałów. „Koń – żołnierz” pomyślałam i obiecałam sobie, że postaram się przyjżeć tym koniom bliżej. I jak się okazuje, ta rasa jest związana z wojskiem od samego początku, a dzisiaj konie wielkopolskie walczą na arenach sportowych.
Początki hodowli koni wielkopolskich datuje się na rok 1825, kiedy założono Stado Ogierów w Sierakowie, aby sprostać wymaganiom wojska na dostawy koni. Rasa powstała na bazie klaczy hodowanych na terenach Wielkopolski i ogierów rasy trakeńskiej, ale znaczny wpływ miały również ogiery pełnej krwi angielskiej oraz hanowery i holsztyny. Konie Wielkopolskie oznacza się symbolem Wlkp. Były w typie kawaleryjskim, który nadawał się do pracy pod siodłem i w lekkim zaprzęgu.
W roku 1965 oficjalnie uznano rasę koni wielkopolskich. Wcześniej ich hodowla dzieliła się na trzy typy: konie mazurskie, konie poznańskie i konie zachodniopomorskie. Księga hodowlana tej rasy istnieje od ponad 40 lat. Od połowy lat 60-tych prowadzono hodowlę, która miała na celu odejście od konia wszechstronnie użytkowego do konia wierzchowego. Dzisiaj konie wielkopolskie wspaniale radzą sobie w sporcie, zarówno w dyscyplinie ujeżdżenia jak i skokach.
 Konie wielkopolskie są raczej wysokie, ich wzrost waha się w granicach 160-170 cm w kłębie. Obwód klatki piersiowej to ok. 185 – 190 cm, a obwód nadpęcia dochodzi do 22 cm. Konia wielkopolskiego charakteryzuje szlachetna głowa, długa i zgrabna szyja oraz wspaniale umięśniony zad. Typowy dla tej rasy jest również wyraźny kłąb oraz głęboka kłoda. Najczęściej spotykana maść to kasztanowata i gniada, rzadziej siwa i kara. Zdarzają się również srokacze. Ta rasa charakteryzuje się elastycznym i harmonijnym ruchem, z długim wykrokiem. Są objęte programem ochrony ras rodzimych, aby zapobiec zbyt częstemu krzyżowaniu koni wielkopolskich z innymi rasami o wysokiej użytkowości w sporcie. Ma to na celu zachowanie przystosowania tej rasy do surowszych warunków oraz uzyskanie konia mającego zastosowanie w szeroko pojętym sporcie wyczynowym oraz rekreacji. Do największych ośrodków hodowlanych w Polsce należy Stadnina Koni Racot, Stadnina Koni w Gnieźnie. Jednak przeważająca ilość populacji znajduje się w rękach prywatnych hodowców. To rasa hodowana jedynie w Polsce.
Warto wspomnieć, że pierwszym reprezentantem Polski na Igrzyskach Paraolimpijskich w jeździectwie była Aneta Matysiak, która startowała w Atenach (2004r) na 10-letnim, kasztanowym wałachu rasy wielkopolskiej – Jacht wlkp.
Niestety w Polsce nie ma wielu imprez, na których hodowcy mogliby pokazać wyniki swojej pracy. W zeszłym roku w Gnieźnie odbył się dopiero IV Krajowy Czempionat konia rasy wielkopolskiej. Natomiast w tym samym roku odbyła się I Kujawsko – Pomorska Wystawa Młodzieży Hodowlanej Koni Ras Szlachetnych, na której konie rasy wielkopolskiej rywalizowały razem z końmi rasy polski koń szlachetnej półkrwi. Najlepiej z przedstawicieli swojej rasy wypadł HUMMER wlkp. – zajął II miejsce w kategorii ogierki rocznik 2005.
Pocieszający jest to, że zainteresowanie rasą wzrasta, czego dowodem może być fakt iż w tym roku w Kasiążu został zorganizowany czempionat również dla rasy koni wielkopolskich.
Coraz więcej ogierów jest zgłaszanych przez swoich właścicieli do zakładów treningowych. Najlepiej ocenionym ogierem rasy wielkopolskiej w tym roku w ZT Bogusławice został kasztanowy DRACO wlkp. (Czarownik xx - Debata wlkp / Horyń wlkp ), a w ZT Biały Bór gniady DUNAJ wlkp. ( Life and Liberty xx - Dalarna wlkp / Arak wlkp ).
Podane przeze mnie przykłady potwierdzają fakt, że konie wielkopolskie mogą być wykorzystywane na wiele sposobów, a ich hodowla wciąż się rozwija.
--
Aleksandra Matusz
|
